Gdzie mieszkamy
Komorów jest miejscowością położoną na Równinie Łowicko-Blońskiej, kilkanaście kilometrów na południowy-zachód od Warszawy, obejmuje terytorium o powierzchni 400,29 ha. Administracyjnie należy do gminy Michałowice, która wchodzi w skład powiatu pruszkowskiego i województwa mazowieckiego.
Obecnie ilość mieszkańców Komorowa wynosi - 3548, Granicy - 1461. Dzięki temu Komorów jest największą miejscowością w gminie Michałowice.
Woda płynie...
Wschodnią granicę Komorowa stanowi Utrata, która przepływa dalej przez Pruszków, a za Żelazową Wolą uchodzi do Bzury. Rzeka przez większą część roku ma niski stan wód. Jedynie wiosną topniejący śnieg, a czasem letnie i jesienne opady deszczu podnoszą znacznie poziom wody w rzece. Utworzony na niej w 1992 r. zbiornik retencyjny stał się atrakcyjnym akwenem dla wędkarzy, a tereny wokół zalewu miejscem spacerów i wypoczynku Komorowian. Niestety wody Utraty są w dużym stopniu zanieczyszczone.
Przyroda jest wszędzie
Na terenie Komorowa dominują gleby średniej i słabej jakości. Są to gleby brunatne i bielicowe wytworzone na polodowcowych glinach i piaskach gliniastych. Nad Utratą występują typowe dla dolin rzecznych gleby organiczne.
Komorów słynie z dużej ilości starych, pięknych drzew rosnących na wielu posesjach oraz wzdłuż ulic. Dwie aleje lipowe, grupujące ponad 270 drzew, są traktowane w całości jako obiekty chronione. W południowej części Komorowa znajduje się las, będący borem mieszanym z dominacją sosny i dębu. Nad Utratą występuje roślinność łąkowa, a podmokłości i zakola rzeki podkreślają kępy olchy i zarośli wierzbowych.
Bogactwo drzew w osiedlu, mieszany las, stary park nad Utratą oraz zalew i przyległe laki są ostoją wielu zwierząt, a szczególnie ptaków. Z ciekawszych należy wymienić: sowy, dzięcioły, bażanty, kaczki krzyżówki i bociany, gołębie grzywacze, wrony siwe. Czasem na zalewie żerują czaple siwe i łabędzie.
Zieleń osiedla leśnego Komorów oraz obszary łąkowe w dolinie Utraty są fragmentem regionalnego korytarza ekologicznego, łączącego Kampinoski Park Narodowy z Chojnowskim Parkiem Krajobrazowym, w skład, którego wchodzą również lasy Magdalenki i Sękocina, lasy Nadarzyńskie oraz zieleń Podkowy Leśnej.
Spokojny i pełen uroku
Komorów jest miejscowością bardzo atrakcyjną ze względu na swoją lokalizację. Sąsiedztwo Pruszkowa i położenie w niewielkiej odległości od Warszawy oraz dobre połączenia komunikacyjne z tymi miastami powodują, że jest wielu chętnych do zamieszkania tu na stałe. Szybkie dotarcie do Warszawy umożliwia połączenie drogowe, a szczególna rola przypada linii WKD. Odległość, jaka dzieli Komorów od centrum Warszawy, wynoszącą 18 km, można pokonać w ciągu 30 min.
Rozwojowi Komorowa sprzyja nie tylko korzystne położenie. Równie ważne są walory krajobrazowe. Niska, willowa zabudowa, uliczki z pięknymi, starymi drzewami, wiele przyrodniczo ciekawych miejsc, cisza i spokój nadają miejscowości niepowtarzalny charakter.
W Komorowie jest wiele obiektów, które są zabytkami przyrody. Jednym z nich jest szeroka aleja wysadzana po obu stronach starymi lipami - stąd jej nazwa Aleja Starych Lip. Stanowi ona w całości pomnik przyrody, podobnie jak Aleja Marii Dąbrowskiej, przy której rośnie 125 lip drobnolistnych i 20 kasztanowców. Ogółem w Komorowie jest blisko 300 drzew będących pod prawną ochroną.
Jednym z piękniejszych zakątków Komorowa jest park przy szpitalu (dawnym sanatorium) z urozmaiconym gatunkowo drzewostanem. W samym parku i wzdłuż Utraty rosną piękne drzewa: klony, jawory, akacje, jesiony, kasztanowce, lipy. Niektóre z nich to pomniki przyrody. Park, choć nie tak zadbany jak kiedyś jest nadal ostoją dla zwierząt, głównie ptaków.
Duże znaczenie rekreacyjne ma zalew na Utracie. Można tu spotkać wypoczywających mieszkańców Komorowa i wielu wędkarzy, którym udaje się złowić: okonie, plocie, karpie, liny, sumy, karasie srebrne i złote.
W południowej części Komorowa na obszarze 42 ha znajdują się zadbane ogródki działkowe miejsce rekreacji głównie mieszkańców okolicznych miast. Teren ogródków podzielono na sektory i kwatery, a alejkom między nimi nadano nazwy drzew, krzewów i kwiatów.
W Komorowie znajdują się obiekty objęte ochroną konserwatorską. Jednym z nich jest dworek siedziba dawnych właścicieli Komorowa, w którym obecnie mieści się szpital. Następnym obiektem chronionym, odgrywającym ważną rolę w życiu mieszkańców, jest kościół o oryginalnej architekturze, nawiązującej do Bazyliki Św. Piotra w Rzymie. Do zabytków zaliczono kolonię domów jednorodzinnych między ulicami: Kujawską, Mazurską, Podlaską i Al. M. Dąbrowskiej oraz 58 innych domów mieszkalnych wybudowanych w okresie międzywojennym. Najwięcej znajduje się ich na ulicach: Akacjowej, Brzozowej. Klonowej, Kolejowej, Lipowej i Spacerowej.
Atrakcyjności historycznej nadaje Komorowowi sąsiedztwo Pęcic, kiedyś największej miejscowości w okolicy. Znajduje się tutaj kilka zabytków XIX-wieczny zespól pałacowo-parkowy, kościół p.w. Św. Piotra i Pawła (najstarszy obiekt w Dekanacie Pruszkowskim), cmentarz parafialny, na którym byli chowani właściciele majątku komorowskiego. W parku znajduje się pomnik pamięci poległych Powstańców Warszawy - zbiorowa mogiła 91 żołnierzy Armii Krajowej, a przy polnej drodze do Raszyna cmentarz z grobami głownie żołnierzy rosyjskich i niemieckich, którzy zginęli w walkach w okolicach Pęcic w czasie I wojny światowej.
Przez Komorów przebiegają dwa szlaki turystyczne - czerwony przez las i niebieski od stacji WKD przez Al. M.Dąbrowskiej, ulicami Kotońskiego, Wiejską, Główną do Lasów Sękocińskich.
Atrakcyjność wypoczynkową Komorowa podniesie w przyszłości kompleks rekreacyjno-sportowy, w skład którego wejdzie basen, solarium i siłownia. Istnieje już projekt i wyznaczony jest plac pod budowę tego obiektu przy stacji WKD, między torami a ul. Kolejową.
Komorów jest spokojną i pełną uroku miejscowością. Oryginalny układ urbanistyczny oraz istnienie starej zabudowy z okresu międzywojennego w pięknie zalesionym terenie nadaje osiedlu niepowtarzalna atmosferę.
Nasza pisarka i biblioteka
Obecnie biblioteka mieści się na ul. Kraszewskiego 3 w willi, w której pracowała i zmarła Maria Dąbrowska. Jej uroczyste otwarcie miało miejsce 19 maja 1966 r. Biblioteka, w której zgromadzono ponad 16 tysięcy książek, zajmuje trzy pokoje. Estetyczne wyposażenie wnętrza biblioteki, duży wybór książek i specyficzna atmosfera tego domu przyciągają miłośników literatury - dorosłych, młodzież i dzieci.
Mieszkańcy Komorowa postać Marii Dąbrowskiej otaczają szczególną pamięcią. Jedna z piękniejszych ulic została nazwana jej imieniem, a szkole i bibliotece nadano imię pisarki. M Dąbrowska pozostawiła po sobie trwały ślad nie tylko w nazewnictwie ulic czy jako patronka placówek kulturalno-oświatowych, ale też przyczyniła się do rozbudzenia życia kulturalnego mieszkańców Komorowa.
Danuta Smakulska-Kołeczek, Danuta Irmińska